Ζωή ως το τέλος.

91
132

Επειδή η φύση του επαγγέλματος μας είναι πολύ κοντά στο θάνατο, κι αυτή μια στιγμή από τη ζωή είναι – η τελευταία- ,το παρόν γράμμα αποτελεί μια σκέψη για όλα εκείνα που θα έμεναν πίσω.


Αγαπημένοι μου,

Ζωή γεμάτη ταξίδι

Στο τραίνο τούτο, στο ταξίδι που λέγεται ζωή, αν θα μπορούσα να το παρομοιάσω έτσι, το δικό μου έφτασε στο τέλος του. Ελπίζω λοιπόν να είστε όλοι εδώ. Όχι τόσο για να τιμήσετε τη μνήμη μου μα για να σταθείτε σε εκείνους που αγάπησα.
Οι δεσμοί μας ήταν πάντα τόσο ισχυροί που φαντάζομαι πόσο συντετριμμένοι και μόνοι αισθάνονται. Τα άτομα αυτά έκαναν τη ζωή μου τόσο γεμάτη και πολύχρωμη που μερικές φορές ούτε να το φανταστώ δεν άντεχα. Φοβόμουν πως κάτι θα πάρει τη χαρά μου μακριά.

Έζησα μια ζωή γεμάτη από αγάπη. Ουσιαστική αγάπη, από εκείνη που δεν σου χαρίζεται και δεν την περιμένεις, την κυνηγάς.

Πάντα πίστευα πως στη ζωή ότι δίνεις παίρνεις. Κι ας ήξερα πως η ζωή δεν λειτουργεί με κανόνες, και ας μην πίστεψα σε κάτι άλλο. Η σκέψη αυτή ήταν βαθιά ριζωμένη μέσα μου. Παρ’ όλα τα λάθη και τα στραβοπατήματα ένα αίσθημα δικαίου κατέκλυζε τον οργανισμό μου. Ήμουν το παιδί εκείνο, η γυναίκα αλλά και μάνα αργότερα που όταν η κρίση εμφανιζόταν κράταγε τόσο σφιχτά που θα έκανε τα πάντα ώστε να φέρει τις ισορροπίες. Ανεξάρτητα αν το αποτέλεσμα θα με βοηθούσε, εκείνο που ήθελα ήταν να τους βλέπω όλους ευχαριστημένους.

Ζωή γεμάτη ζωή
Όλο αυτό λοιπόν αγαπημένοι μου, με οδήγησε στην ευτυχία, την ολοκλήρωση. Είναι σπουδαίο πράγμα να ψάχνεις μέσα σου και να ξέρεις πως ότι ζητούσες είναι εδώ. Είναι εδώ και πιστεύει σε εσένα όπως την πρώτη φορά που χρειάστηκε να πιστέψει. Χωρίς πρέπει και περιορισμούς. Στο δικό μου βαγόνι σε αυτό το ταξίδι που λέγεται ζωή, γινόταν πάντα φασαρία. Υπήρχαν φωνές χαράς αλλά και θυμού, απογοητεύσεις μα και ελπίδα. Μέσα του πάντα βρισκόταν η οικογένεια μου να με συντροφεύει. Η μαμά να φωνάζει και να με ξυπνάει όταν χρειαστεί, ο μπαμπάς να με καθησυχάζει, ο αδερφός μου να μου κρατάει το χέρι.

Μα και ο Δημήτρης μου. Εκείνος που μου πρόσφερε ένα καινούριο κόσμο και μια νέα οικογένεια που ήταν πάντα εδώ να μου σταθεί. Ποτέ δεν σκέφτηκε να το βάλει στα πόδια. Αυτός που σήμερα έχει χρέος μα και υποχρέωση να με οδηγήσει στον τελευταίο μου σταθμό.

Εκείνος που μου χάρισε το πιο ουσιαστικό,
την ίδια μου τη ζωή.

Εκείνον που μέρα με τη μέρα με έκανε να αισθάνομαι όλο και περισσότερο περιφανή για τις επιλογές στη ζωή μου, τον γιο μου. Μακάρι όλοι τους να ξέρουν πόσο τους αγάπησα. Μακάρι όμως κι εσείς φίλοι μου να το ζήσετε. Σας το εύχομαι. Ας είναι αυτή η τελευταία μου επιθυμία.

Σας ευχαριστώ. Όλους.
Νικολέτα.


Ζωή ως το τέλος

Πριν κάψεις και την τελευταία σου ζωή, σκέψου.
Είχες όλα όσα ήθελες;

 

Εικόνες : Pixabay


Για περισσότερες ιστορίες, σκέψεις, πειράματα του μυαλού μπορείς να κάνεις μια βόλτα από τα social της σελίδας FacebookGoogle + αλλά και στο Twitter ,όπως επίσης και να εγγραφείς στο εβδομαδιαίοnewsletter που βρίσκεται πάνω δεξιά τοποθετώντας απλώς το e-mail σου.